Posts tonen met het label Studeren. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Studeren. Alle posts tonen

29 oktober 2013

Een ode aan alle levensgenieters.

Dit gaat niet over met geld smijten, niet over hele dagen in bed liggen en niet over schoorsteenroken. Dít gaat over echte levensgenieters. Echte levensgenieters zie ik namelijk als mensen die doen wat ze willen en daarvan genieten.  


Kijk nou naar de langstudeerders. Daar zijn grofweg twee groepen in te vinden, ik ga het mezelf niet te moeilijk maken. Er is een groep langstudeerders die hun studie niet zo leuk vinden, daarom zich te pletter zuipen of dagen in bed liggen en dingen doen waar ze niks mee bereiken. Dit weten ze en zij genieten er op hun eigen manier van. Er is echter ook een andere groep, die langer studeert om een reden: zij ontdekken zichzelf. Door commissies te doen, naar het buitenland te gaan, ontgroening te lopen of door iets anders te ondernemen waar zij boven zichzelf uit kunnen stijgen tijdens hun studie. Tijdens je studie is namelijk de beste timing om dit te doen en eigenlijk is het ook gewoon nodig. 

Waar leer je jezelf beter kennen dan aan de andere kant van de wereld? Waar leer je op een makkelijke manier verantwoordelijkheid te nemen voor de dingen die je doet? Hoe organiseer je iets en bereik je iets groots wat je voor ogen hebt? Hoe ga je om met bedrijven? Allemaal vragen die naar mijn idee door deze echte levensgenieters kunnen worden beantwoord. Ik wil hiermee zeggen dat langstudeerders niet meteen 'langstudeerders' zijn, maar meer studenten zijn die van hun studietijd genieten en profiteren. Zij proberen te halen uit hun studententijd wat er in zit.

Daarnaast gaat er tijd overheen om uit te vinden wat je echt leuk vind. Dit is belangrijk, want alleen als je dit weet kun jij later werk gaan doen waar jij je volledig in kan vinden en wat je het liefst op je 65e nog steeds wil blijven doen. De manier om erachter te komen wie jij bent en wat je wil: dingen doen. Doe eens dingen die niet binnen je comfort zone liggen. Misschien wordt het één grote mislukking en doe je het nooit meer. Misschien vindt je het wel helemaal fantastisch en wil je nooit meer iets anders. Doe wat jij wil en doe eens iets minder wat je geacht wordt te doen. Draai het moeten om in willen en je bent een grote stap verder op weg naar je succes. De tijd dat je student bent is de tijd om jezelf te ontdekken, maar vergeet daarnaast de wereld ook niet te ontdekken. Je hebt een OV, stap eens in een trein naar een grote stad aan de andere kant van het land. Doe dit ook eens alleen. Alleen zijn is niet erg, jij bent jouw grootste vriend, vergeet dat niet. 

Tuurlijk zijn er momenten dat deze studenten kneitertje brak een hele dag in bed liggen lamballen. Tuurlijk, dat hoort erbij. Het gaat erom of je naast je studie en die brakke momenten meer uit jezelf haalt dan je van tevoren had gedacht. En niet te vergeten ben je aan het studeren om je studie te halen, maar vergeet niet dat kleine beetje extra te benutten nu het nog kan. Voor je het weet ben je oud en grijs en kun je al die dingen niet meer doen.

Boksen tijdens tentamenweken

Tegenslag, het is weer zover. Ook al maakt het woordje 'weer' het meteen weer zo negatief. Tuurlijk, het is ook best wel negatief, maar toch hoort hij erbij. Het lukt me even niet. Hoe moeilijk ik dat ook vind om toe te geven, ik kom er even niet uit. Het is niet gek, het hoort erbij. Hoe moeilijk ik het ook vind om te accepteren dat dat er nou eenmaal bij hoort. Ik kan mijn gevoel niet zo goed beschrijven. Nouja, misschien toch wel als ik een poging doe. 


Waarom ik me nu simpelweg kut voel, is eigenlijk om het volgende. Ik ben bezig met mijn vierde jaar Industrieel Ontwerpen en heb simpelweg gezien 1,5 jaar vertraging. Ik voel me eigenlijk een enorme faalhaas. Terwijl ik dit schrijf barst ik in huilen uit. Ik vermeld dit niet om zielig te doen of wat dan ook, maar nu ik dit zo schrijf realiseer ik me weer hoe het voelt. Het is alsof iets constant tegen je aan drukt, je naar beneden wil halen en je de afgrond in wil stoppen. Alsof je elke dag 10 bokswedstrijden hebt, 40 keer valt en weer opstaat en je net niet knock-out wordt geslagen elke keer. 

"Gravity is working against me. And gravity wants to bring me down."

Ik loop nu weer tegen mezelf aan, net voor de tentamens. Daarvoor gaat alles prima en kom ik die bokswedstrijden wel door, niet zonder slag of stoot, maar het lukt. Maar het lijkt wel wanneer het er op neer komt, mijn lichaam protesteert. Ik geef niet te snel toe aan dat gevoel, omdat ik me niet wil aanstellen of van een vlieg een olifant maken. Echter wanneer ik een avond langer blijf dan bedoeld is, ik dit eigenlijk heel goed weet en ook zeker weet dat ik de volgende dag later wakker word dan de bedoeling is, begint het te dagen. Ook als ik dan de hele ochtend naar mijn laptop heb lopen staren, maar bij elke poging mijn hoofd m'n doen al gaat tegen spreken, loop ik vast. 

De berg is de laatste tijd zo hoog dat ik niet meer weet hoe ik die top ga bereiken. Ik raap m'n moed bijeen, doe m'n best, steek er tijd in en dat resulteert dan in een sessie waarbij niks goed is. Ik heb alle kanten van de berg omhoog proberen te klimmen, maar na zoveel keren falen is mijn energie op. Is dat gek? Nee. Moet ik door blijven zetten? Ja. De kunst is om uit te vinden hoe. Ik weet wat er nodig is, maar ik weet gewoon niet meer hoe. Ik ben niet dom, ik ben geen mislukkeling en ik ben ook echt wel creatief. Het komt er nu niet uit. Gek toch. Wil iemand die blokkades opheffen?

Maar HOE dan nog? Heb ik hier een nieuwe mindset voor nodig? Moet ik misschien maar een keer niet nadenken? Moet ik eerder beginnen? Moet ik eerst meer zelfvertrouwen creëeren? Of rust? Ik weet niet hoe. Ik weet alleen dat ik volgende week dingen af moet hebben en dat ik nu niet zie hoe ik het moet doen. Ik weet dat kleine stapjes helpen, maar die kleine stapjes (programma openen, kijken wat er moet gebeuren, beginnen te typen) voor nu eigenlijk nog te grote stappen zijn en dat ik eerst iets met mijn hoofd moet doen. Maar dat kan niet. 

Dus hoe ik dit nu ga doen is de kunst. Weer een vak laten varen, weer een onvoldoende halen, weer iets niet volbrengen? Liever niet. Ik sukkel eerst wel even door.

21 februari 2013

Angstaanjagend zetje in de rug

Vandaag was weer zo'n moment. Je opent voor de duizendste keer je twitter, facebook en mail.. Klikt erbij langs.. En BAM ineens zie je daar in je ooghoeken een post 'Statistiek is binnen'. Wacht.. Nee.. Shit.. Diegene heeft dat tentamen samen met mij gedaan. SHIT SHIT SHIT, hij staat erop. Misschien bij mij nog niet.. Oke misschien toch wel. Sprintend naar Osiris, klik onder, typ typ typ, klik onder, klik boven... (zo vaak doe ik dat -> gewenning). Ogen dicht.. Aah........ Bovenste rij.. 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8 8!!!!!!!!!!! 

En het feestje gaat door. Soms is een zetje in de rug of een paar veren in je reet best fijn.